امام صادق علیه السّلام فرمودند:مَن قَرَا القُرآن و هو شابٌّ مُؤمِنٌ ، اختَلَطَ القُرآنُ بلَحمِهِ و دَمِهِ؛ *** هر جوان مؤمنی که قرآن بخواند، قرآن با گوشت و خون او را در می آمیزد. *** الامام صادق علیه السّلام- الوسائل 14/2 ***

سکون



سکون « »

  • شکل آن: «»؛ برای نشان دادن حرف ساکن، از این علامت استفاده می کنند.
    • نکته (۱): اسم این علامت «سکون» است.
    • نکته (۲): این علامت از اوّلِ کلمه «خفیف» گرفته شده است {به این علّت که نشانگر خفیف و سبک تلفّظ شدن حرف ساکن در مقابل حرف متحرّک یا مشدّد می باشد} و به خاطر کاربرد زیاد و اختصار، نقطه و دنباله آن را حذف نموده اند «».
    • نکته (۳): در بعضی از قرآن ها برای نشان دادن حرف ساکن از علامت «» استفاده می کنند. این شکل از ابتدای کلمۀ «مُسَکَّن» (یعنی ساکن شده) گرفته شده است «».(۱)
    • نکته (۴): در رسم الخطّ عثمان طه، از علامت «» برای نشان دادن حرف ساکن و از علامت « » برای عَدَمُ التَّلَفُّظ استفاده شده است یعنی اگر حرفی دارای این علامت بود، تلفّظ نمی شود {مثلاً: و لَـٰکِن ظَلَمُوٓاْ(۲) أَنفُسَهُمۡ}.
    • نکته (۵): گاهی علامت سکون یک حرف ساکن را نمی گذارند {مثل قُل لَّهُمْ} که علّت این کار را در تجوید خواهید خواند ولی اجمالاً بیان می کنیم که این خود علامتی است برای قاری تا بفهمد این حرف را باید به نوع خاصّی ادا کند.
    • نکته (۶): حرف دارای علامت سکون را «ساکن» می نامند.

دانلود آموزش تصویری

 

    • حرف دارای این علامت: از آنجایی که حرف ساکن حرکت ندارد و ابتداء به آن(۳) محال و یا بسیار مشکل است، لذا حرف ساکن به تنهایی خوانده نمی شود بلکه همیشه به کمک حرف متحرّک ماقبل از خود و {با هم} به یک بخش خوانده می شوند. مثلاً کلمه «قَبْلَکُمْ» را در نظر بگیرید؛ در اینجا اگر بخواهیم بخش بخش ادا کنیم، باید به این صورت بخوانیم: «قَبْـ لَـ    کُمْ». همانطور که دیدید حروف ساکن با حرف متحرّک قبل از خود به صورت یک بخش ادا می شوند.

نکته: در واو و یاء ساکن ما قبل مفتوح (ـَ وْ، ـَ یْ) باید دقّت کنید که فتحه ماقبل واو به صدای «ضمّه» و فتحه ماقبل یاء به صدای «کسره» متمایل نشود چرا که معمولاً در لحن فارسی چنین اتفاقی می افتد {مثلاً کلمه «یَوْم» را «یُوْم» تلفّظ می کنند}. البته برای این که (ـَ وْ، ـَ یْ) به طور کامل تلفّظ شوند، باید آن دو را به نرمی ادا کرد که در تجوید از آن به عنوان صفت «لِین» یاد می شود.

مثال برای تمرین: لَیْسَ  سَوْفَ  رِجْلَیْنِ  فِرْعَوْنَ  اَخْفَیْتُمْ  صالِحَیْنِ مُتَتَابِعَیْنِ

 

  • تمرین: لطفاً کلمات زیر را به هر دو صورت تفکیکی (بخش بخش) و ترکیبی بیان کنید:

         اَسْلِمْ  خِفْتُمْ – وَضَعْتُهَا  یَسْتَخْفُونَ  تَسْتَتِرُونَ  یَجْتَنِبُونَ  فَیُدْهِنُونَ  خَلَفْتُمُونِی

 


[۱] البته بعضی بر این عقیده هستند که این شکل از صفر اهل حساب گرفته شده است. در علم ریاضی صفر دلالت بر عدم عدد و در علم قرائت دلالت بر عدم حرکت (سکون) می کند.

[۲] در درس های آینده حروفی که نوشته می شوند ولی خوانده نمی شوند را بیان خواهیم کرد، إن شاء الله.

[۳] اگر در شروع یک کلمه یا بخش، حرف ساکنی قرار بگیرد، گفته می شود که ابتداء به ساکن رخ داده است به این معنا که آن کلمه یا بخش با حرف ساکن شروع شده است.

لینک کوتاه :

 کد جهت بارگذاری لینک سایت در موبایل و تبلتQR:  سکون

درباره‌ی Administrator

Administrator

مهندس بهمن علی پور سرپرست ،برنامه نویس و پشتیبان پایگاه بزرگ قرآنی طه
مجری طراحی و برنامه نویسی سایت های شرکتی-شخصی-اداری و همچنین سئو و بهینه-
سازی پرتالهای مختلف وغیر